Saturday, 7 January 2012

மரணத்தின் தூரிகைகள்...

( நதியில் தவறிய துளியைப் பருக இங்கே குதியுங்கள்... )



1. கண்ணீர் தீர்ந்த வீட்டில்
கதைகள் எனப் பெருகும்
மரணத்தின் ஓவியங்களை
தனதோடு
ஒப்பிட்டுப் பார்த்துக்கொள்கிறது
பிணம்


2. அலறல்களில் நீந்தி
கைத்தாங்கல்களின் உதவியோடு
பேழைக்கருகில் வந்த
அழும் திராணியற்றவள்
கண்நீரைப்போல உதிர்த்துவிடுகிறாள்
உயிரை

3. ஓடிவந்து
சேரின் பின்னால் ஒளியும்
சிறுமியை அறைந்து
இறப்பின் துக்கத்தை பூசிவிடுகிறார்
அவளது அப்பா

4. ஏளனத்தை
அவமானத்தை
பரிவை
மகிழ்ச்சியை
நொடியில் கவிழ்த்துவிடும் புன்னகை
எறும்புகள் மொய்த்துக்கிடக்கிறது,
இன்றும் வழக்கமான ஆவலுடன் வருகிறார்
அந்த குப்பைகள் சேகரிக்கும் தொழிலாளி


5. பின்னிரவு நெடும்சாலையில்
சிதைந்துக்கிடக்கும்
ஊர்தியின் இசைப்பேழையிலிருந்து
துருத்திக்கொண்டிருக்கிறது
ஒரு புல்லாங்குழல்

6. குடல் சரிந்து
வீதியில் துடித்தடங்கும் ஒருவன்
தினத்தை
திகைக்கச் செய்கிறான்

7. மிகக் குறுகலான இந்தப் பாதையில்
தறிகெட்டு
வந்துக்கொண்டிருக்கிறது
வாகனம் ஒன்று.


-இயற்கைசிவம்

2 comments:

  1. ஒவ்வொன்றும் மரணத்தை வலியில்லாமல் ஆனால் தாங்கித்தான் ஆகவேண்டும் என்று பக்குவமாய்ச் சொன்னது இதுதான் வாழ்வு என்று சொல்லவைக்கிறது !

    ReplyDelete
  2. கவிதைகளை மீண்டும் கடைசியிலிருந்து வாசித்தேன். வாழ்வின் நிலையாமையை காட்சிப்படுத்தியது அந்த தலைகீழ் வரிசை. மனம் கனக்கிறது.

    ReplyDelete